Καθεδρικός – Λογική, 5-0

Χθες ήταν η συνεδρία του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκωσίας όπου λήφθηκε η απόφαση υπέρ της ανέγερσης του καθεδρικού στο μέσο της παλιάς Λευκωσίας. Οι λεπτομέρειες της συνεδρίας είναι διαθέσιμες στον ημερήσιο τύπο γι’ αυτό και σήμερα δε θα επικεντρωθώ σε αυτές, αλλά στην εμπειρία του παραλόγου όπως τη βιώσαμε χθες. Continue reading

Advertisements

Συνάντηση δήμου-Πανεπιστημίου Κύπρου για την Καλών Τεχνών

Πάνω που τα μελετούσαμε, μας ήρθε ανακοίνωση από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, σύμφωνα με την οποία, χθες, εκπρόσωποι του ιδρύματος συναντήθηκαν με τη δήμαρχο Λευκωσίας, Ελένη Μαύρου, με θέμα την ίδρυση της Σχολής Καλών Τεχνών, στην παλιά πόλη. Παρόντες στη συνάντηση ήταν μάλιστα και δημοτικοί σύμβουλοι, οι πρόεδροι της Πολιτιστικής Επιτροπής και της Επιτροπής Αναζωογόνησης Πράσινης Γραμμής, καθώς και η αρχιτέκτονας του Γραφείου Ενιαίου Ρυθμιστικού Σχεδίου Λευκωσίας, Ελένη Πετροπούλου. Continue reading

H Σχολή Καλών Τεχνών στην Εντός των Τειχών Λευκωσία

“Τον τελευταίο καιρό έχει ξεσπάσει μια μικρή αντιπαράθεση μεταξύ Λεμεσού και Λευκωσίας με μήλο της έριδος την ανέγερση της Σχολής Καλών Τεχνών. Οι δύο πόλεις διεκδικούν με αξιώσεις και επιχειρήματα αυτό το έργο διότι αναμφισβήτητα μια Σχολή πανεπιστημιακού επιπέδου θα έχει αρκετές ευεργετικές συνέπειες σε οποιαδήποτε από τις δύο πόλεις καταλήξει. Είναι όμως αυτό το πραγματικό ζήτημα που θα έπρεπε να μας απασχολεί; Continue reading

Λευκωσία όπως Χιροσίμα

Τὰ σπίτια ποὺ εἶχα μου τὰ πῆραν. Ἔτυχε
νά᾿ ναι τὰ χρόνια δίσεχτα πόλεμοι χαλασμοὶ ξενιτεμοὶ
κάποτε ὁ κυνηγὸς βρίσκει τὰ διαβατάρικα πουλιὰ
κάποτε δὲν τὰ βρίσκει- τὸ κυνήγι
ἦταν καλὸ στὰ χρόνια μου, πῆραν πολλοὺς τὰ σκάγια-
οἱ ἄλλοι γυρίζουν ἢ τρελαίνουνται στὰ καταφύγια.

Η θεία Ειρήνη θα επιστρέψει στην Αθήνα με ένα λεπτό, ασπρόμαυρο βιβλίο στις αποσκευές τις: “Λευκωσία, η νεκρή ζώνη” του Jacques Lacarrière. Της το δώρισα εγώ, “ενθύμιο από ένα γελαστό μεσημέρι στη Λήδρας”, όπου μας έκανε το τραπέζι, σε μένα και στην ανιψιά της και φίλη μου Κ., με την οποία μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος και περίεργη ματιά για την παλιά Λευκωσία.
“Δεν σκέφτομαι εδώ μόνο τη Νεκρή Ζώνη της Λευκωσίας, σκέφτομαι και τα ερείπια της Καμπούλ, του Γκρόζνυ ή του Σεράγεβο, τα ερείπια της Τζενίν και της Γάζας, όπως, βεβαίως, και τα ερείπια της Χιροσίμα. Μιλάω για τα ερείπια που ο κόσμος μας σωρεύει γύρω μας, για τα ερείπια του σήμερα και -αναπόφευκτα- τα ερείπια του αύριο, όσα οι κάθε είδους εθνικισμοί μας ετοιμάζουν στο όνομα του κόσμου. (…) Το ότι υπάρχουν σήμερα ερείπια στην καρδιά μιας σύγχρονης και γεμάτης ζωής πόλης, το ότι νεκρώνουν οι μέρες και το μέλλον της, είναι ανεκτό;“, αναρωτιέται ο συγγραφέας.
Κι εγώ διερωτώμαι πόσο πολύ μπορούμε να μισούμε αυτή την πόλη για να επιμένουμε να την θέλουμε μισή, τριχοτομημένη, δύο κόσμοι και μια νεκρή ζώνη ασφαλείας να μας χωρίζει.

Ξέρεις τὰ σπίτια πεισματώνουν εὔκολα, σὰν τὰ γυμνώσεις.
Γ. Σεφέρης, Κίχλη

Αρχίζει η «δεύτερη» φάση αναστήλωσης των κτιρίων στην οδό Λήδρας

Να παίρνουν σιγά σιγά και η Κύκκου και η Ερμού και η Πάφου…

Ο γ.γ. του ΟΗΕ «εγκαινίασε» προχθές τη β’ φάση των έργων αναστήλωσης των κτιρίων στην οδό Λήδρας. Τα έργα ωστόσο, δύο σχεδόν χρόνια μετά το άνοιγμα του οδοφράγματος, ουσιαστικά δεν έχουν ακόμα αρχίσει. Εντός των ημερών αναμένεται να ξεκινήσουν οι εργασίες για το κτήριο «Κύκκος» από την πλευρά των ελεύθερων περιοχών και ενός αλλού κτηρίου από την πλευρά των κατεχομένων.

Ο γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν βρέθηκε στην οδό Λήδρας και ευχαρίστησε τη Δικοινοτική Πρωτοβουλία για την εκτέλεση της δεύτερης φάσης των εργασιών αναστύλωσης των κτηρίων στηνσυγκεκριμένη οδό. Δυο χρόνια όμως σχεδόν από το άνοιγμα της οδού Λήδρας τα έργα αναστήλωσης των κτηρίων δεν έχουν ακόμα ουσιαστικά ξεκινήσει. Σύμφωνα με τη δήμαρχο Λευκωσίας, Ελένη Μαύρου, οι εργασίες αναστήλωσης των κτηρίων θα αρχίσουν αυτό το χρονικό διάστημα, με την αρχή να γίνεται με το κτήριο «Κύκκος» (το πρώτο δεξιά) από την πλευρά των ελεύθερων περιοχών και με ένα ακόμα κτήριο από την αντίστοιχη πλευρά των κατεχομένων.

«Προφανώς τα Ηνωμένα Έθνη θα έκαναν αναφορά σε δεύτερη φάση των έργων, εννοώντας ως πρώτη φάση το άνοιγμα του δρόμου», ανέφερε στον «Φ» η δήμαρχος Λευκωσίας.

Ως γνωστό, μετά το άνοιγμα της οδού Λήδρας τέθηκε ως θέμα προτεραιότητας αρχικά ο εξωραϊσμός των κτηρίων που βρίσκονταν επί της οδού και τα οποία είναι σε ιδιαίτερα άσχημη κατάσταση λόγω της μακρόχρονης εγκατάλειψης της περιοχής, συνέπεια του διαχωρισμού της πόλης από την τουρκική εισβολή.

Στη συνέχεια, ακριβώς λόγω της πολύ άσχημης κατάστασης των κτηρίων, αποφασίσθηκε η εξ ολοκλήρου ανάπλασή τους. Κάποια απ’ αυτά μάλιστα είχαν εγκαταλειφθεί πριν από το 1974, αφού ως γνωστό η οδός Λήδρας είχε κλείσει οριστικά από το 1967 με τη διαμόρφωση της Πράσινης Γραμμής.

Φιλελεύθερος 3/2/2010

Επιφάνεις και εγκατάληψη στην πράσινη γραμμή

Κτίρια, τοίχοι, πόρτες, παράθυρα – χρώματα, υλικά, αισθήσεις και ήχοι…

Η παρουσία της πράσινης γραμμής και οι στρατιωτικές ζώνες στην παλιά πόλη της Λευκωσίας την κάνουν σε μεγάλο βαθμό αυτό που είναι, τις δίνουν αυτόν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που γοητεύει ερευνητές και φωτογράφους και που απο-γοητεύει ιδιοκτήτες και υπεύθυνους του δήμου – που βλέπουν αυτόν τον τόσο ιδιαίτερο αστικό χώρο ως ευκαιρία προς εκμετάλλευση…

Κτίρια που αφέθηκαν ή που χρησιμοποιήθηκαν από τον στρατό ως μέρη της αμυντικής ζώνης που στήθηκε μετά το ’74 υπάρχουν ακόμα αρκετά στην παλιά πόλη. Το κάθε ένα με τον τρόπο του μας λέει τη δική του ιστορία.

Κρυμμένες αισθήσεις και νοήματα στις ρωγμές των τοίχων, στα σχισίματα του ξύλου, στις τρύπες της οροφής και του πατώματος. Μεταγενέστερα κατάλοιπα διαφορετικών χρήσεων και ένα σκαρί που στέκει. Στέκει και περιμένει… περιμένει να το ανακαλύψουν, να νιώσουν και να καταγράψουν την ωρίμανσή του, το μέστωμα των χρωμάτων και των αισθήσεων που προσφέρει η παλαιωμένη ατμόσφαιρα του εσωτερικού του – σαν παλιό καλό κρασί – πριν χαθεί από την επικείμενη “ανάπτυξη”…

© anthropofagos

Οι Κυριακές της Λήδρας

Ήθελα καιρό να γράψω για αυτές τις Κυριακές, αλλά δεν είχα αφορμή. Τώρα που τη βρήκα, δεν φρόντισα να έχω εικόνα-από διακριτικότητα ίσως. Αλλά άκου. Continue reading