Cappuccino in Nicosia

 

Ίσως το πιο αγαπημένο μου μέρος για καφέ στη Λευκωσία να είναι το cafe του Woolworths Central. Ξέρω, δεν το λένε πια Woolworths, ίσως να μην το λένε πια ούτε Central, αλλά εγώ έτσι το έμαθα, έτσι το λέω. Είμαι άνθρωπος της συνήθειας, δεν αλλάζω εύκολα. Και γι’ αυτό μάλλον μου αρέσει το συγκεκριμένο cafe. Επειδή το συνήθισα.

Ηθικός αυτουργός αυτού του εθισμού είναι η μητέρα μου. Από παιδί, όποτε ήμασταν για ψώνια στο κέντρο, θα κατέληγε για ένα καφέ στην εκεί, με θέα την πόλη. Νομίζω ότι εκεί πρέπει να ήπια το πρώτο μου cappuccino, άλλη μεγάλη αγάπη…

Οι άνθρωποι ε τους οποίους πήγαινα εκεί είναι πολύ συγκεκριμένοι. Η μαμά κι ο Αχιλλέας. Μπορεί και με τον Μηνά, δε θυμάμαι τώρα. Το τι θα έπινε ο καθένας επίσης συγκεκριμένο. Καφέ φίλτρου η μαμά, cappuccino εγώ, espresso ο Αχιλλέας. Οι κουβέντες συγκεκριμένες. Αυτά που αγοράστηκαν, ο καιρός – συνήθως κάποιο σχόλιο για τη ζέστη και το πολύ φως από τις τζαμαρίες- και η εκκλησία απέναντι, με το ιστορικό νεκροταφείο, που όλο λέω ότι θέλω να πάω να τη δω και ποτέ δεν πηγαίνω…

Τα πρόσωπα γύρω συγκεκριμένα. Πάντα συναντούσα εκεί ένα καθηγητή τέχνης που μου έκανε μάθημα τρία χρόνια και δεν θυμόταν το όνομά μου. Με φώναζε Ειρήνη. Τώρα πως του ήρθε ότι με λένε Ειρήνη, άγνωστο.

Η αλήθεια είναι ότι στο συγκεκριμένο cafe είχα να πάω σχεδόν μια πενταετία. Ο χρόνος σταμάτησε να αφθονεί, τα ψώνια έγιναν από μαραθώνιος κούρσα εκατό μέτρων και οι καφέδες ξεχάστηκαν. Το θυμήθηκα όμως πρόσφατα.

Αυτή τη φορά ήμουν μόνη μου. Ψώνια για δώρα, μια πολυτέλεια των γιορτών. Το φως ήταν και πάλι πολύ, ο cappuccino όπως τον θυμόμουν. Τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά τέλειος με τον τρόπο του.

 

 

Το πιο πάνω κείμενο γράφτηκε ως άσκηση.  Δημοσιεύτηκε κι εδώ. Άσκηση γραφής και μνήμης, κυρίως επειδή μου έλειψε η πόλη μου. 

Advertisements

3 responses to “Cappuccino in Nicosia

  1. Αυτές οι μικρές συνήθειες σε κρατάνε προσγειωμένο καμιά φορά. Σε όλα τα μέρη όπου επιστρέφουμε, ακολουθούμε συχνά μικρές συνήθειες, σαν ιεροτελεστίες, που άλλο σκοπό δεν έχουν απ’το να κρατήσουν ενωμένο το νήμα του χρόνου: το κάνεις στο παρόν για να θυμηθείς το παρελθόν που θα σε οδηγήσει στο μέλλον.

  2. Ο αρχιτεκτονας του καθεδρικου ηταν και ο ιδιος που εσχεδιασε το Woolworth Central!

  3. Kyriako αλήθεια; Κρίμα, το Woolworth Central δεν μου λέει κάτι από αρχιτεκτονική. Μόνο η τοποθεσία και η θέα του μου αρέσουν!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s