Βρομιά

Πριν περίπου ένα μήνα δέχτηκα τηλέφωνο από μια φίλη που με καλούσε σε μια ιδιωτική προβολή (πρόβα) ενός θεατρικού έργου που θα ανεβαζόταν στη Λευκωσία. Το έργο ονομάζεται “ΒΡΟΜΙΑ”. Στην πρόβα αυτή, είδαμε τα πρώτα 2/3 του θεατρικού.

Πρόκειται για ένα μονόλογο που μετάφρασε και σκηνοθέτησε ο Αιμίλιος Χαραλαμπίδης και πρωταγωνιστεί ο Λευτέρης Σαλωμίδης. Παραθέτω μερικά αποσπάσματα από τον τύπο.

 

 

 

Φιλελεύθερος, Θεατρική Βρομιά, 2 Νοε 2008

“Με λένε Σαντ. Είμαι τριάντα χρονών. Στην αγγλική γλώσσα sad σημαίνει λυπημένος. Εγώ δεν είμαι λυπημένος.” Ο Σαντ, είναι ο ήρωας του θεατρικού έργου «Βρομιά» του Αυστριακού θεατρικού συγγραφέα Robert Schneider. Το έργο, γράφτηκε το 1993 και παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική. [….] Για την πραγματοποίηση της παράστασης συνεργάζεται μια ομάδα ανθρώπων από τον επαγγελματικό χώρο του θεάτρου καθώς και από τον ακαδημαϊκό και γενικότερα τον καλλιτεχνικό χώρο. Το θεμέλιο που συγκροτεί την εν λόγω ομάδα είναι η αγάπη και ο πόθος κυρίως για θεατρική δημιουργία και η πεποίθηση πως το θέατρο μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο κυπριακό, πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι

SigmaLive, Θέατρο Βρομιά, 15 Οκτ 2008

ΒΡΟΜΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΩΔΙΑ ΕΝΟΣ ΣΑΘΡΟΥ ΔΥΤΙΚΟ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, που εξαναγκάζει τον παράνομο Άραβα μετανάστη σε μια ανάποδη «politically correct» εξομολόγηση, αφού αναγνωρίζει επιτέλους ότι ανήκουν σε «άλλη ράτσα αυτοί, κατώτερη». Ειρωνεία και κοινωνική επίθεση χαρακτηρίζουν το σύγχρονο κείμενο του Αυστριακού θεατρικού συγγραφέα Robert Schneider, σε μια ενδιαφέρουσα «μεταγραφή» και μετάφραση στον ελληνικό χώρο από τον Κύπριο ακαδημαϊκό, θεατρολόγο, σκηνοθέτη-μεταφραστή Αιμίλιο Χαραλαμπίδη. […] Κάθε φορά που ξεκινά τη δημόσια ομιλία του ο Σαντ, παραδεχόμενος ρεαλιστικά ξανά και ξανά όλα τα καλά της δύσης και τα κακά της μεσανατολικής του καταγωγής (σύμφωνα με τη ματιά του «πολιτισμένου» Ευρωπαίου), στο τέλος τον συνεπαίρνει το συναίσθημα και καταλήγει σε μια παρεκτροπή και σε θυμό παράλογο. […] Μια επιθετική προσέγγιση σ’ ένα πολιτικό έργο που να συνδιαλέγεται, ενίοτε και με χιούμορ, ακόμα και να ενοχλεί το κοινό.

Το κομμάτι του θεατρικού που είδα, ήταν εξαιρετικό. Το “Χάνι” στο Καϊμακλί είναι ένας μικρός χώρος που διαμορφώθηκε για τις ανάγκες του έργου. Για σκηνικά υπήρχαν δυο παλιές πολυθρόνες. Οι καρέκλες των θεατών βρίσκονταν απέναντι, έχοντας στη μέση τη “σκηνή”. Το “Χάνι” είναι μικρό, γεγονός που το κάνει πολύ ζεστό και βοηθά στην αμεσότητα του έργου. Οι μυρωδιά από το κρεμμύδι που έτρωγε ο πρωταγωνιστής τρυπούσε τη μύτη των θεατών, βάζοντας τους κάποτε στη θέση του Σάντ και κάποτε στη θέση των ντόπιων.

Το έργο είναι πολύ δυνατό. Παρουσιάζει τον ρατσισμό από όλες του τις πλευρές. Δείχνει τη δυτική αποστροφή έναντι κάθε τι διαφορετικού προβάλλοντας τα στερεότυπα της κοινωνίας. Επίσης, αγγίζει έντεχνα πολλά επίπεδα ρατσισμού, δείχνοντας πως ενσωματώνεται σε ομάδες ανθρώπων η αντίληψη των υπολοίπων και πως ακόμα και τα θύματα πολλές φορές έχουν ρατσιστικές τάσεις.

Ο θεατής συνεχώς κατατάσσει τον εαυτό του στη μια ή την άλλη κατηγορία αναλόγως της σκηνής. Το έργο αυτό σε κάνει να αντιληφθείς τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η συμπεριφορά σου πάνω σε άλλους και στο τέλος φεύγεις με την επιθυμία να γίνεις καλύτερος.

Πληροφορίες: Χάνι Καϊμακλίου, Λευκωσία, τηλέφωνο 99519771

Σύνδεσμοι

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s