Nicosia Airport '70s

Έχεις φανταστεί ποτέ να πετάς από τη Λευκωσία στην Τεχεράνη, την Κωνσταντινούπολη ή την Μπανγκόνγκ; Οι προηγούμενές μας γενιές, το έζησαν. Η δικιά μας θα μπορούσε να το φανταστεί για τα καλά, χάρη σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκθεση που άνοιξε πριν από λίγες μέρες στη Λήδρας, σε ένα αναστηλωμένο κτήριο στη νεκρή ζώνη.


Μια σειρά από καλλιτέχνες, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, εμπνευσμένοι από τη γοητεία που ασκεί το διαχρονικά μοντέρνο, αλλά έρημο αεροδρόμιο της Λευκωσίας που από το 1974 βρίσκεται στη νεκρή ζώνη, δημιούργησαν, ξανά στην ζώνη κατάπαυσης του πυρός, μια σειρά από εγκαταστάσεις που σε μπάζουν για τα καλά στο κλίμα ενός χώρου που αντί να σφύζει από ζωή, σαπίζει από την εγκατάλειψη 37 χρόνων.
Φωτογραφίες, βίντεο, λογοτεχνία, αλλά και μια επιβλητική ηχητική εγκατάσταση με ήχους αεροπλάνων και πυρών σε ένα κτήριο που κάθε του όροφος κρύβει και μια έκπληξη. Ξεχωρίζουν επίσης χώροι που προσομοιάζουν στο παλιό αεροδρόμιο, όπως το “πάρκινγκ”, ενθύμια του αεροδρομίου που συλλέχθηκαν και τοποθετήθηκαν εκεί, όπως οι πινακίδες “ΑΦΙΞΗ” ή κάρτες επιβατών και ασφαλώς, οι καρέκλες επιβατών που ανακατασκευάστηκαν και τοποθετήθηκαν έξω από το κτήριο, στη Λήδρας (“ήταν εξαιρετικά ανθρωπόμορφες” είπε για αυτές ο καλλιτέχνης που τις κατασκεύασε, παίρνοντας τις διαστάσεις από τις βρώμικες καρέκλες που απέμειναν στην αίθουσα επιβατών).

Και βεβαίως, το site που έφτιαξαν οι δημιουργοί για ένα αεροδρόμιο που λειτούργησε μόλις έξι χρόνια (1968-1974), σάμπως να μην εγκαταλείφθηκε ποτέ, με αναφορά στις πτήσεις, τα καταστήματα, ακόμα και το γραφείο απολεσθέντων!

Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 23/10. Και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Η μη-κυβερνητική οργάνωση για τη νεολαία, Νεολαία για Ανταλλαγή και Κατανόηση Κύπρου (Youth for Exchange and Understanding Cyprus) και η Πλατφόρμα Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων Δασκάλων «Ενωμένη Κύπρος» (G/C and T/C Teacher’s Platform: United Cyprus), διοργανώνουν στις 8 Μαΐου, στη Λευκωσία κυνήγι θησαυρού με τίτλο «Τα χρώματα της ενωμένης Λευκωσίας» («United Colours of Lefkosia»). Η εκδήλωση γίνεται στα πλαίσια του διημέρου εγκαινίων του Σπιτιού της Συνεργασίας (Home for Cooperation). Το Σπίτι της Συνεργασίας, μια πρωτοβουλία του Ομίλου Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας θα λειτουργήσει ως Εκπαιδευτικό, Ερευνητικό και Πολιτιστικό κέντρο στο όποιο στεγάζεται ο Όμιλος Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας. Στο «Home for Cooperation», βρίσκεται στην ελεγχόμενο από τα Ηνωμένα Έθνη ζώνη (απέναντι από το ξενοδοχείο Λήδρα Πάλας).
«Τα χρώματα της ενωμένης Λευκωσίας» πρόκειται ουσιαστικά για μια δραστηριότητα κυνήγι θησαυρού που έχει σκοπό να φέρει μαζί Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους αλλά και άτομα άλλων εθνικών κοινοτήτων της Κύπρου για να εξερευνήσουν την εντός των τειχών Λευκωσία. Οι συμμετέχοντες, που θα είναι χωρισμένοι σε ομάδες, θα πρέπει να κινηθούν με εξυπνάδα και ταχύτητα και με αντίπαλο το χρόνο, για να επιλύσουν τους γρίφους και τις δοκιμασίες που θα τους ανατεθούν και να περάσουν από 7 σημεία κλειδιά της Λευκωσίας, συλλέγοντας από το καθένα ένα χρώμα του ουράνιου τόξου. Νικήτρια θα είναι η ομάδα που θα καταφέρει πρώτη να μαζέψει όλα τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου για να σχηματίζει την Πολύχρωμη Λευκωσία, την οποία χαρακτηρίζει ένα μοναδικό πάντρεμα διαφορετικότητας!
Η εκδήλωση ξεκινά στις 2:30 – 3:00 με τις εγγραφές, συνεχίζεται στις 3:00 – 7:00 με την επίσημη έναρξη και διεκπεραίωση της δράσης, ενώ ολοκληρώνεται στις 7:30 με την ανάδειξη των νικητών και το πάρτι για το κλείσιμο της εκδήλωσης. Η νικήτρια ομάδα θα λάβει το πρώτο βραβείο των 400 ευρώ, ενώ οι ομάδες που θα τερματίσουν στη δεύτερη και τρίτη θέση θα λάβουν τα βραβεία των 200 και 100 ευρώ αντίστοιχα.
Το κυνήγι θησαυρού έχει ως κύριο στόχο να ενθαρρύνει τους συμμετέχοντες να επισκεφθούν και να εξερευνήσουν ολόκληρο το ιστορικό κέντρο της πόλης τους, να μάθουν περισσότερα για την ιστορία της εξερευνώντας μνημεία – σταθμούς σε ένα κλίμα αλληλοκατανόησης και αλληλοαποδοχής, έχοντας ταυτόχρονα μια όμορφη, δημιουργική και ιδιαίτερα διασκεδαστική μέρα.
Η δράση αυτή χρηματοδοτείται από Μικρών Χορηγιών του προγράμματος “ENGAGE: Συμβάλλουμε Ενεργά για την Ειρήνη” το οποίο υλοποιείται από το Κέντρο Στήριξης Mη-Κυβερνητικών Οργανώσεων (NGO Support Center) και το Management Centre και στηρίζεται από το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP-ACT). Το “ENGAGE” στηρίζει δραστηριότητες που προωθούν το διάλογο και τη συζήτηση αναφορικά με θέματα σχετικά με τη διαδικασία της ειρήνης ή τη συμφιλίωση γενικότερα.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διοργάνωση, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη συντονιστική ομάδα επικοινωνίας της δράσης, Νικολέτα Ζαμπά στο nicoletazamba@live.com ή τη Ζωή Καβαλτζή στο τηλέφωνο +357 96494139 και zoekaval@yahoo.gr.

το πρακτορείο διοργανώνει το φεστιβάλ ανταλλαγής παλαιών και χρησιμοποιημένων αντικειμένων «δεν πουλώ, δεν αγοράζω».
Από το Σάββατο 27 Νοεμβρίου μέχρι την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου, αντικείμενα θα συλλέγονται στο πρακτορείο και την εικοστή-πρώτη μέρα, Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου, τα αντικείμενα θα αλλάξουν ιδιοκτήτη στο φεστιβάλ ανταλλαγής «δεν πουλώ, δεν αγοράζω».
Δικαίωμα συμμετοχής στο φεστιβάλ ανταλλαγής «δεν πουλώ, δεν αγοράζω» της 17ης Δεκεμβρίου, θα έχουν όσοι παραδώσουν μέχρι τη 16η Δεκεμβρίου, στο Πρακτορείο, ένα δικό τους αντικείμενο.*

έναρξη παράδοσης αντικειμένων: Σάββατο 27 Νοεμβρίου 19:00-23:00
φεστιβάλ ανταλλαγής: Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 18:00-23:00

ώρες παράδοσης αντικειμένων:
Καθημερινά 12:00-15:00, 19:00-21:00
Σαββατοκύριακα 14:00-17:00

τόπος παράδοσης: το πρακτορείο no cultures place, Νικηταρά 19, Λευκωσία

* αποκλείονται αντικείμενα σε διάφορα μεγέθη όπως παπούτσια και ρούχα, καθώς και προϊόντα με ημερομηνία λήξης.

πηγή: το πρακτορείο

]]> http://urbanledras.wordpress.com/2010/11/22/to_praktoreio/feed/ 1 ttallou http://urbanledras.wordpress.com/2010/11/03/people_of_my_homeland/ http://urbanledras.wordpress.com/2010/11/03/people_of_my_homeland/#comments Wed, 03 Nov 2010 11:48:00 +0000 ttallou http://urbanledras.wordpress.com/?p=417 ]]> Επειδή είναι γειτονιά μας και επειδή είναι και στη ledras, θα είμαστε εκεί.

]]> http://urbanledras.wordpress.com/2010/11/03/people_of_my_homeland/feed/ 0 ttallou people_of_my_homeland_foto http://urbanledras.wordpress.com/2010/07/07/%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%b5%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ae-5-0/ http://urbanledras.wordpress.com/2010/07/07/%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%b5%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ae-5-0/#comments Wed, 07 Jul 2010 16:19:18 +0000 iordanou http://urbanledras.wordpress.com/?p=413 Continue reading →]]> Χθες ήταν η συνεδρία του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκωσίας όπου λήφθηκε η απόφαση υπέρ της ανέγερσης του καθεδρικού στο μέσο της παλιάς Λευκωσίας. Οι λεπτομέρειες της συνεδρίας είναι διαθέσιμες στον ημερήσιο τύπο γι’ αυτό και σήμερα δε θα επικεντρωθώ σε αυτές, αλλά στην εμπειρία του παραλόγου όπως τη βιώσαμε χθες.

Κατά τις 12:15 συγκεντρωθήκαμε έξω από την αίθουσα συνεδριάσεων του Δήμου Λευκωσίας στην Λαϊκή Γειτονιά. Η αίθουσα βρίσκεται σε ένα υπόγειο μεταξύ κάποιων παραδοσιακών καταστημάτων σε μια στοά που κρέμονται δαντέλες από τους τοίχους. Αρκετά σουρεάλ σκηνικό. Από τη μια οι δαντέλες, από την άλλη απλός κόσμος που κρατούσε χαρτιά και πανό που έγραφαν «OXI στην ανέγερση του καθεδρικού» και παραδίπλα η δυσανάλογα ισχυρή παρουσία της αστυνομίας, από απλούς λοχίες, μέχρι υψηλούς αξιωματούχους και μέλη της ομάδας «Z».

Η συνεδρία άρχισε η ώρα 12:30 και ήταν κεκλεισμένων των θυρών. Οι αστυνομικοί αλλά και μερικοί δημοτικοί σύμβουλοι μας ενημέρωσαν ότι η συζήτηση για τον καθεδρικό θα ξεκινούσε η ώρα 3:00 το μεσημέρι και θα ήταν ανοιχτή για το κοινό. Το «ανοιχτή» σχετικό φυσικά, καθώς η αίθουσα χωράει περίπου είκοσι άτομα στριμωγμένα.

Κατά τις τρεις παρά τέταρτο ανασυνταχθήκαμε και μπήκαμε στην αίθουσα. Καθώς κατεβαίναμε τα σκαλιά η αίθουσα συνεδριάσεων ουσιαστικά ξεκάπνιζε από τα τσιγάρα που είχαν καπνίσει οι δημοτικοί σύμβουλοι στον υπόγειο χωρίς παράθυρα χώρο. Μια έγκυος έκανε θέμα, προσπεράστηκε και μπήκαμε μέσα κανονικά.

Οι κομματικές δημοτικές ομάδες τοποθετήθηκαν με το ΑΚΕΛ και τους Οικολόγους να είναι οι μόνοι που ήταν ενάντια στην ανέγερση του καθεδρικού. ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ, ΔΗΚΟ και ΔΗΣΥ ήταν υπέρ, χωρίς όμως να καταφέρουν να αιτιολογήσουν την άποψη τους.

Η στάση του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ ήταν ιδιαίτερα προσβλητική. Ο δημοτικός σύμβουλος του ΔΗΚΟ (κ. Μαυρίδης αν δεν κάνω λάθος) μεταξύ άλλων προσπάθησε να μας πείσει ότι χρειάζεται να κτιστούν κι άλλες εκκλησίες, καθώς στα κατεχόμενα υπήρχαν πολλές εκκλησίες τις οποίες πλέον κρατούν οι Τούρκοι και δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε. Καθεδρικός-Λογική, 1-0. Ο εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ φρόντισε μάλιστα να μας υποδείξει ότι μόνο επί Τουρκοκρατίας απαγορευόταν η ανέγερση εκκλησιών. Χρησιμοποιώντας διχοτομικό λόγο ο κ.Μαυρίδης προσπάθησε να εκτροχιάσει το ζήτημα από την ιστορική και πολιτιστική του βάση, δημιουργώντας εντυπώσεις και υπονοούμενα που ήθελαν τους διαφωνούντες να εναντιώνονται στην ανέγερση εκκλησιών γενικά παρά στην διαφωνία ανέγερσης ενός τεράστιου ναού στο μέσο της παλιάς πόλης ειδικά. Περιττό να αναφέρουμε ότι η δημοτική ομάδα του ΔΗΚΟ άφησε αιχμές για το τζαμί που βρίσκεται στην εντός των τειχών πόλη.

Ακριβώς στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και η δημοτική ομάδα του ΕΥΡΩΚΟ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτοί που εναντιώνονται στην ανέγερση του ναού δεν πάνε εκκλησία και έτσι δε θα έπρεπε να έχουν άποψη (Καθεδρικός-Λογική, 2-0) και δεν επιθυμούν συνεργασία του δήμου με την εκκλησία της Κύπρου. Την ίδια ώρα, συνεχίζοντας στη γραμμή του ΔΗΚΟ προσπάθησαν ανεπιτυχώς να καλλιεργήσουν την άποψη ότι η αντίθεση στην ανέγερση του καθεδρικού συνδέεται με μια πιο γενική αντίθεση στη λατρεία του Χριστιανισμού (Καθεδρικός-Λογική, 3-0).

ΔΗΚΟ και το ΕΥΡΩΚΟ χρησιμοποίησαν σαν επιχείρημα ότι η παλιά Λευκωσία έχει ιδιαίτερο πρόβλημα με τους χώρους στάθμευσης και το σχέδιο του καθεδρικού περιλαμβάνει και χώρο στάθμευσης, άρα έτσι λύνεται ένα από τα πιο μεγάλα προβλήματα της Λευκωσίας. Το γεγονός ότι θα εισρέουν τόσες χιλιάδες κόσμος στην παλιά πόλη που δεν έχει τις υποδομές ούτε τον διαθέσιμο χώρο για ανάπτυξη υποδομών για τόσα άτομα δεν απασχόλησε κανένα. Ούτε ότι η χωρητικότητα του ναού είναι κατά πολύ πολλαπλάσια του χώρου στάθμευσης που θα κτιστεί φάνηκε να απασχολεί τους υπέρμαχους της αρχιεπισκοπής. Καθεδρικός-Λογική, 4-0.

Η ΕΔΕΚ προσπάθησε να μας πείσει ότι με την ανέγερση του καθεδρικού θα αναβαθμιστεί όλη η περιοχή και θα έχει περισσότερο τουρισμό. Δεν μας εξήγησε πως θα αναβαθμιστεί η περιοχή με την ανέγερση ενός τεράστιου ναού που θα επισκιάσει τα υπόλοιπα κτήρια της περιοχής. Επίσης, με το σκεπτικό αυτό μπορεί να αιτιολογηθεί και η συγκατάθεση του δημοτικού συμβουλίου σε κάποια υποθετική αίτηση ανέγερσης Mall στην παλιά πόλη, αφού θα – με την ίδια λογική – θα αναβαθμίσει την περιοχή. Επίσης, ποιος τουρίστας θα επισκεφθεί μια πόλη-μουσείο που κάθε βήμα είναι ιστορία επειδή υπάρχει ένας τεράστιος ναός που δεν πρωτοτυπεί σε τίποτε αρχιτεκτονικά; Καθεδρικός-Λογική, 5-0.

Το ΔΗΣΥ κινήθηκε κι αυτό στην πιο light γραμμή της ΕΔΕΚ, παρά στις ακρότητες του ΔΗΚΟ-ΕΥΡΩΚΟ, με εξαίρεση ένα σχόλιο ότι οι πολιτικοί που πάνε εκκλησία (σπόντα στους διαφωνούντες) χρειάζονται ένα νέο ναό για να κάνουν δηλώσεις. Άκυροι λαϊκισμοί δηλαδή.

Το κύριο επιχείρημα και των τεσσάρων συμφωνούντων ήταν ότι η πολεοδομία ενέκρινε την ανέγερση του ναού. Οι αναφορές ήταν από πιο γενικές μέχρι πιο συγκεκριμένες. Κάποιοι δήλωσαν ότι όλοι οι φορείς με εξαίρεση κάποιους ιδιωτικούς έδωσαν το πράσινο φως, κάποιοι άλλοι αναφέρθηκαν συγκεκριμένα στην πολεοδομία. Το γενικό επιχείρημα ήταν ότι οι ειδικοί εγκρίνουν την ανέγερση του ναού. Εκείνο που λησμόνησαν και τα τέσσερα κόμματα, ήταν ότι η πολεοδομία έδωσε τη συγκατάθεση της δεδομένου ότι μια σειρά από όρους θα τηρηθεί, οι οποίοι όροι ουσιαστικά ακυρώνουν την έγκριση.

Το πλέον παράλογο όμως είναι ότι η όλη συζήτηση γινόταν χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο στη βάση της. Με άλλα λόγια, συζητούσαν κατά πόσο θα εγκρίνουν την ανέγερση του καθεδρικού, χωρίς να υπάρχει τελειωτικό σχέδιο προς έγκριση. Ενέκριναν στα τυφλά ένα έργο που δεν ξέρουν πως θα εξελιχθεί, βασισμένοι όπως ανέφερε η δημοτική σύμβουλος του ΕΥΡΩΚΟ στην «πίστη στην εκκλησία», γεγονός ειρωνικό αν αναλογιστούμε ότι η πίστη στον λόγο του αρχιεπισκόπου είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο ζήτημα, δεδομένου ότι αρχικά αναφερόταν σε ένα ναό λίγο πιο μεγάλο από τον Άγιο Ιωάννη, και τελικά παρουσίασε ένα ναό 26 μέτρων που μετά από χίλιες πιέσεις έγινε 23 μέτρα, όπως μας είπε η κ.Μαύρου. Στα πόσα μηδέν βρισκόμαστε;

Χθες λυπήθηκα πολύ γιατί έβλεπα μπροστά μου σε μια πανέμορφη Λευκωσιάτικη αίθουσα με Κυπριακές καμάρες, μια ομάδα ανθρώπων να λειτουργεί με γνώμονα τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των κομμάτων τους παρά τα συμφέροντα της πόλης τους, των συμπολιτών τους, των ψηφοφόρων τους και εν τέλει του εαυτού τους.

Original post: iordanou.org

]]> http://urbanledras.wordpress.com/2010/07/07/%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%b5%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ae-5-0/feed/ 2 George Iordanou http://urbanledras.wordpress.com/2010/05/11/fine_arts_meeting/ http://urbanledras.wordpress.com/2010/05/11/fine_arts_meeting/#comments Tue, 11 May 2010 12:38:16 +0000 ttallou http://urbanledras.wordpress.com/?p=406 Continue reading →]]> Πάνω που τα μελετούσαμε, μας ήρθε ανακοίνωση από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, σύμφωνα με την οποία, χθες, εκπρόσωποι του ιδρύματος συναντήθηκαν με τη δήμαρχο Λευκωσίας, Ελένη Μαύρου, με θέμα την ίδρυση της Σχολής Καλών Τεχνών, στην παλιά πόλη. Παρόντες στη συνάντηση ήταν μάλιστα και δημοτικοί σύμβουλοι, οι πρόεδροι της Πολιτιστικής Επιτροπής και της Επιτροπής Αναζωογόνησης Πράσινης Γραμμής, καθώς και η αρχιτέκτονας του Γραφείου Ενιαίου Ρυθμιστικού Σχεδίου Λευκωσίας, Ελένη Πετροπούλου.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στη συνάντηση έγινε αναφορά στη μελέτη που άρχισε να τροχοδρομείται ήδη από το 1999 από επί τούτου Επιτροπή του Πανεπιστημίου και αναδείχθηκε το πόσο σημαντική είναι για την αναζωογόνηση της πόλης της Λευκωσίας, αλλά και για τη σύνδεση του Πανεπιστημίου Κύπρου με την πόλη και την κοινωνία εν γένει, η στέγασή της στη Λευκωσία.
Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου, καθηγητής Σταύρος Ζένιο, ανέφερε ότι στο πλαίσιο του ευρύτερου σχεδίου του ιδρύματος για αύξηση των φοιτητών του σε 10.000 μέχρι το 2020, το Πανεπιστήμιο τροχοδρόμησε την ίδρυση της Ιατρικής Σχολής, της Νομικής Σχολής και της Σχολής Καλών Τεχνών. Ιδιαίτερα για τη Σχολή Καλών Τεχνών, σημείωσε, η πολύχρονη λειτουργία της Φιλοσοφικής Σχολής, αλλά και της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών εντός του Πανεπιστημίου Κύπρου είναι πολύ σημαντική, αφού οι φοιτητές και τα προγράμματα της Σχολής Καλών Τεχνών θα επωφεληθούν τα μέγιστα από τη συνύπαρξή τους. Λόγω της φύσεως του επιστημονικού πεδίου που καλύπτουν οι τρεις Σχολές θα έχουν συνέργεια και θα λειτουργούν διαδραστικά προσφέροντας την κατάλληλη επιστημονική υποδομή στη νέα Σχολή που θα χρειαστεί υποστήριξη για να εδραιωθεί και να τύχει ευρύτερης αναγνώρισης.
Η δήμαρχος Λευκωσίας φέρεται να χαιρέτισε την πρόθεση του Πανεπιστημίου και υποστήριξε ότι, όπως διαφάνηκε και από τη Λειτουργία του Τμήματος Αρχιτεκτονικής στην οδό Λήδρας, η λειτουργία μίας Σχολής και δη της Σχολής Καλών Τεχνών που θα φέρει κοντά στο ιστορικό κέντρο μία σημαντική μάζα φοιτητών και ακαδημαϊκών, είναι εξαιρετικής σημασίας για την αναζωογόνηση της περιοχής. Τόνισε ότι η Λευκωσία έχει αναδειχθεί ως κέντρο πολιτιστικών δραστηριοτήτων το οποίο η Σχολή Καλών Τεχνών θα πλαισιώσει και ενισχύσει.

]]> http://urbanledras.wordpress.com/2010/05/11/fine_arts_meeting/feed/ 17 ttallou http://urbanledras.wordpress.com/2010/05/04/fine_arts_dep_nicosia/ http://urbanledras.wordpress.com/2010/05/04/fine_arts_dep_nicosia/#comments Tue, 04 May 2010 06:38:12 +0000 ttallou http://urbanledras.wordpress.com/?p=403 Continue reading →]]> “Τον τελευταίο καιρό έχει ξεσπάσει μια μικρή αντιπαράθεση μεταξύ Λεμεσού και Λευκωσίας με μήλο της έριδος την ανέγερση της Σχολής Καλών Τεχνών. Οι δύο πόλεις διεκδικούν με αξιώσεις και επιχειρήματα αυτό το έργο διότι αναμφισβήτητα μια Σχολή πανεπιστημιακού επιπέδου θα έχει αρκετές ευεργετικές συνέπειες σε οποιαδήποτε από τις δύο πόλεις καταλήξει. Είναι όμως αυτό το πραγματικό ζήτημα που θα έπρεπε να μας απασχολεί; Το όφελος των πόλεων; ή το όφελος της Σχολής, των φοιτητών και της παιδείας γενικότερα; Επομένως τα επιχειρήματα και των μεν και των δε ξεκινούν από λανθασμένη αφετηρία. Στο UrbanCyprus.org άτομα από όλες τις πόλεις της Κύπρου εξετάσαμε αυτό το ζήτημα λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις παραμέτρους και καταλήξαμε να θεωρούμε την Παλιά Λευκωσία ως την καταλληλότερη γεωγραφική επιλογή για την ανέγερση της σχολής. Για να προλάβουμε μάλιστα πιθανούς καλοθελητές που θα επιχειρήσουν να μας προσδώσουν μεροληψία προχωράμε και ένα βήμα πιο μπροστά λέγοντας πως η Ναυτική και η Ξενοδοχειακή Σχολή θα πρέπει να πάνε στη Λεμεσό. Αμφιβάλουμε αν θα ακούσουμε ποτέ κάτι αντίστοιχο από κάποιους κύκλους της Λεμεσού να λένε δηλαδή πως κάτι πρέπει να πάει στη Λευκωσία διότι έτσι είναι το πιο σωστό. Εχει επιτεθεί μάλιστα τόσες πολλές φορές σε έργα που θα γίνονταν στη Λευκωσία που πλέον έχει χάσει κάθε ίχνος πίστωσης αμεροληψίας.

Η παλαιά Λευκωσία δεν θα βοηθηθεί απλά μονάχα από τη Σχολή αλλά και η ίδια η Σχολή θα λειτουργήσει καλύτερα στη παλιά πόλη από οπουδήποτε αλλού. Καταρχάς η Λευκωσία είναι η πόλη με την μεγαλύτερη καλλιτεχνική δραστηριότητα στο νησί. Επιπλέον ο ρόλος της τέχνης σήμερα είναι πολυδιάστατος. Η Λευκωσία λόγω της ιδιότητας της ως η τελευταία μοιρασμένη πρωτεύουσα του κόσμου έχει μια μοναδική δυναμική να εμπνεύσει και να παράξει ένα σημαντικό κοινωνικό έργο που σίγουρα θα συμβάλει στη προβολή του εθνικού μας θέματος διεθνώς. Λαμπρό παράδειγμα είναι η Σχολή Καλών Τεχνών του Βερολίνου. Οπως είναι γνωστό στο Βερολίνο της Γερμανίας πρώτα επανενώθηκαν οι σχολές καλών τεχνών και μετά η υπόλοιπη χώρα. Οι τοιχογραφίες από το τείχος του Βερολίνου διαφυλάσσονται σήμερα ως κόρη οφθαλμού και μάλιστα μέρη του εικονογραφημένου τοίχους βρίσκονται σε γκαλερί τέχνης σε όλο τον κόσμο αφού έχουν μια πολύ ιδιαίτερη συμβολική αξία. Αυτό που κάνει μια τέτοια σχολή αξιόλογη λοιπόν δεν είναι μόνο οι εγκαταστάσεις της και το ανθρώπινο δυναμικό. Είναι κυρίως η γεωγραφική της τοποθεσία.

Αυτοί οι κύκλοι που επιχειρηματολογούν υπέρ της Λεμεσού φέρουν μονάχα ιδιοτελή επιχειρήματα λέγοντας πως η Λευκωσία πήρε το τάδε άρα εμείς πρέπει να πάρουμε αυτό. Βάζοντας ξεκάθαρα το υποκειμενικό συμφέρον πάνω από αυτό της ίδιας της Σχολής. Ακόμη όμως και έτσι να το δούμε το θέμα αντιστρέφοντας τα επιχειρήματα πάλι η πλάστιγγα γέρνει ξεκάθαρα προς τη Λευκωσία.

Οπως έχει αποδείξει το παράδειγμα του ΤΕ.ΠΑ.Κ η τοποθέτηση μιας πανεπιστημιακής σχολής στην παλιά πόλη μπορεί να δώσει μια γερή ένεση αναζωογόνησης και να αναγεννήσει την γύρω περιοχή. Σήμερα η κατάσταση στη Παλιά Λευκωσία είναι απλά απερίγραπτη με λέξεις, όσο πλούσια και αν είναι η Ελληνική Γλώσσα και η Κυπριακή τοπολαλιά. Αμφιβάλλουμε αν υπάρχει ένα τόσο ιστορικό μέρος σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα που να έχει αφεθεί σε μια τέτοια κατάσταση. Είναι ένα γεγονός που πρέπει ντροπιάζει όλους τους Κύπριους όχι μόνο τους Λευκωσιάτες. Για να διορθωθεί όμως μια τέτοια κατάσταση δεν αρκούν μονάχα λόγια και ευχόλογα αλλά χρειάζονται και πράξεις και οι πράξεις δείχνουν πως κανένας ιδιώτης δεν θα πάει εκεί να επενδύσει χωρίς λόγο και φυσικά ούτε και μπορεί το κράτος να πάει απλά να φτιάξει εγκαταλελειμμένα κτήρια. Κάτι πρέπει να γίνει το οποίο θα φέρει κόσμο σε αυτή τη περιοχή. Η Σχολή Καλών Τεχνών φαντάζει ως μια ιδανική ιστορική ευκαιρία να αναγεννηθεί η περιοχή. Η τοποθέτηση της στη Λεμεσό θα είναι ένα ιστορικό λάθος διότι απλά δεν θα ωφεληθεί τόσο πολύ η Λεμεσός όσο η Παλιά Λευκωσία από μια αντίστοιχη τέτοια πράξη. Δεν θα σώσουν δηλαδή την οικονομία της Λεμεσού οι 40 επιπλέον φοιτητές της Καλών Τεχνών και η Λεμεσός έχει εξάλλου ήδη ξαναζωντανέψει το ιστορικό της κέντρο, το οποίο σημειωτέον ποτέ δεν έφτασε στη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα το κέντρο της Λευκωσίας. Στην Παλιά Λευκωσία η σχολή θα κάνει πραγματική διαφορά παράγοντας περισσότερα οφέλη για όλους. Η Λεμεσός επιπλέον έχει χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο (ξένους και Κύπριους) γήπεδα Γκολφ, θέρετρα αναψυχής, μιλάμε για άλλα μεγέθη στα οποία μερικοί φοιτητές καλών τεχνών απλά δεν θα έκαναν και τόση μεγάλη διαφορά. Εχει και τη θάλασσα πράγμα που ποτέ δεν θα το αποκτήσει η Λευκωσία και μοιραία οι Λευκωσιάτες θα επισκέπτονται την Λεμεσό ες αεί για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Αλήθεια ποιος άλλος λόγος πέραν του ποδοσφαίρου υπάρχει για ένα Λεμεσιανό να επισκεφθεί τη Λευκωσία; Επομένως όπως και να το εξετάσουμε το ζήτημα η Λευκωσία φαντάζει ως η πιο σωστή επιλογή.

Πέραν μονάχα πολιτικών μικροσκοπιμοτήτων διαφόρων δημάρχων που θέλουν να προσθέσουν λαϊκιστικά επιχειρήματα στις προεκλογικές τους καμπάνιες δεν βλέπουμε άλλο λόγο να μην λειτουργήσει αυτή η σχολή στη παλιά Λευκωσία . Η Σχολή Καλών Τεχνών πρέπει να ιδρυθεί στην Παλιά Λευκωσία λόγω της μακράς ιστορίας της πόλης, λόγω της συσσώρευσης πολλών καλλιτεχνών και αριθμού ιδιωτικών σχολών. Θα είναι ένα ιστορικό λάθος για το οποίο θα είμαστε υπόλογοι όλοι μας”.

Κίνηση Πολιτών Κύπρου
“Urban Cyprus Society”
info@urbancyprus.org
www.urbancyprus.org

]]> http://urbanledras.wordpress.com/2010/05/04/fine_arts_dep_nicosia/feed/ 49 ttallou http://urbanledras.wordpress.com/2010/04/25/jacques_lacarriere/ http://urbanledras.wordpress.com/2010/04/25/jacques_lacarriere/#comments Sun, 25 Apr 2010 09:21:49 +0000 ttallou http://urbanledras.wordpress.com/?p=393 Continue reading →]]>

Τὰ σπίτια ποὺ εἶχα μου τὰ πῆραν. Ἔτυχε
νά᾿ ναι τὰ χρόνια δίσεχτα πόλεμοι χαλασμοὶ ξενιτεμοὶ
κάποτε ὁ κυνηγὸς βρίσκει τὰ διαβατάρικα πουλιὰ
κάποτε δὲν τὰ βρίσκει- τὸ κυνήγι
ἦταν καλὸ στὰ χρόνια μου, πῆραν πολλοὺς τὰ σκάγια-
οἱ ἄλλοι γυρίζουν ἢ τρελαίνουνται στὰ καταφύγια.

Η θεία Ειρήνη θα επιστρέψει στην Αθήνα με ένα λεπτό, ασπρόμαυρο βιβλίο στις αποσκευές τις: “Λευκωσία, η νεκρή ζώνη” του Jacques Lacarrière. Της το δώρισα εγώ, “ενθύμιο από ένα γελαστό μεσημέρι στη Λήδρας”, όπου μας έκανε το τραπέζι, σε μένα και στην ανιψιά της και φίλη μου Κ., με την οποία μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος και περίεργη ματιά για την παλιά Λευκωσία.
“Δεν σκέφτομαι εδώ μόνο τη Νεκρή Ζώνη της Λευκωσίας, σκέφτομαι και τα ερείπια της Καμπούλ, του Γκρόζνυ ή του Σεράγεβο, τα ερείπια της Τζενίν και της Γάζας, όπως, βεβαίως, και τα ερείπια της Χιροσίμα. Μιλάω για τα ερείπια που ο κόσμος μας σωρεύει γύρω μας, για τα ερείπια του σήμερα και -αναπόφευκτα- τα ερείπια του αύριο, όσα οι κάθε είδους εθνικισμοί μας ετοιμάζουν στο όνομα του κόσμου. (…) Το ότι υπάρχουν σήμερα ερείπια στην καρδιά μιας σύγχρονης και γεμάτης ζωής πόλης, το ότι νεκρώνουν οι μέρες και το μέλλον της, είναι ανεκτό;“, αναρωτιέται ο συγγραφέας.
Κι εγώ διερωτώμαι πόσο πολύ μπορούμε να μισούμε αυτή την πόλη για να επιμένουμε να την θέλουμε μισή, τριχοτομημένη, δύο κόσμοι και μια νεκρή ζώνη ασφαλείας να μας χωρίζει.

Ξέρεις τὰ σπίτια πεισματώνουν εὔκολα, σὰν τὰ γυμνώσεις.
Γ. Σεφέρης, Κίχλη

Να παίρνουν σιγά σιγά και η Κύκκου και η Ερμού και η Πάφου…

Ο γ.γ. του ΟΗΕ «εγκαινίασε» προχθές τη β’ φάση των έργων αναστήλωσης των κτιρίων στην οδό Λήδρας. Τα έργα ωστόσο, δύο σχεδόν χρόνια μετά το άνοιγμα του οδοφράγματος, ουσιαστικά δεν έχουν ακόμα αρχίσει. Εντός των ημερών αναμένεται να ξεκινήσουν οι εργασίες για το κτήριο «Κύκκος» από την πλευρά των ελεύθερων περιοχών και ενός αλλού κτηρίου από την πλευρά των κατεχομένων.

Ο γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν βρέθηκε στην οδό Λήδρας και ευχαρίστησε τη Δικοινοτική Πρωτοβουλία για την εκτέλεση της δεύτερης φάσης των εργασιών αναστύλωσης των κτηρίων στηνσυγκεκριμένη οδό. Δυο χρόνια όμως σχεδόν από το άνοιγμα της οδού Λήδρας τα έργα αναστήλωσης των κτηρίων δεν έχουν ακόμα ουσιαστικά ξεκινήσει. Σύμφωνα με τη δήμαρχο Λευκωσίας, Ελένη Μαύρου, οι εργασίες αναστήλωσης των κτηρίων θα αρχίσουν αυτό το χρονικό διάστημα, με την αρχή να γίνεται με το κτήριο «Κύκκος» (το πρώτο δεξιά) από την πλευρά των ελεύθερων περιοχών και με ένα ακόμα κτήριο από την αντίστοιχη πλευρά των κατεχομένων.

«Προφανώς τα Ηνωμένα Έθνη θα έκαναν αναφορά σε δεύτερη φάση των έργων, εννοώντας ως πρώτη φάση το άνοιγμα του δρόμου», ανέφερε στον «Φ» η δήμαρχος Λευκωσίας.

Ως γνωστό, μετά το άνοιγμα της οδού Λήδρας τέθηκε ως θέμα προτεραιότητας αρχικά ο εξωραϊσμός των κτηρίων που βρίσκονταν επί της οδού και τα οποία είναι σε ιδιαίτερα άσχημη κατάσταση λόγω της μακρόχρονης εγκατάλειψης της περιοχής, συνέπεια του διαχωρισμού της πόλης από την τουρκική εισβολή.

Στη συνέχεια, ακριβώς λόγω της πολύ άσχημης κατάστασης των κτηρίων, αποφασίσθηκε η εξ ολοκλήρου ανάπλασή τους. Κάποια απ’ αυτά μάλιστα είχαν εγκαταλειφθεί πριν από το 1974, αφού ως γνωστό η οδός Λήδρας είχε κλείσει οριστικά από το 1967 με τη διαμόρφωση της Πράσινης Γραμμής.

Φιλελεύθερος 3/2/2010